Ik stel me voor dat als je heel somber of depressief bent, je de leuke dingen niet meer goed kan zien. Het werkt dan een beetje als een schilderij bij je aan de muur. Als je somber bent is dat hele schilderij zwart. Tenminste, zo lijkt dat. Maar dit is geen gewoon schilderij. Dit is een magisch schilderij.
Als je heel goed kijkt, ontdek je iets bijzonders. Helemaal links onderin, in het hoekje, zit een heel klein stukje kleur. Misschien is het warm rood, vrolijk geel of helder blauw. Het is maar piepklein, maar het is er wel.
De magie van dit schilderij is dat als je focust op dat stukje kleur, dat groter wordt. Maar als je naar het zwarte kijkt, wordt dat groter. Bij je eerste blik zie je dan steeds een zwart schilderij. Maar door te blijven kijken naar dat stukje kleur, wordt dat steeds groter en heel langzaam verdringt dat het zwarte. Dat blijft lastig, zeker in het begin, want het grootste deel van het schilderij is zwart.
Probeer toch steeds weer naar het stukje kleur te kijken. Natuurlijk dwaal je steeds weer af naar het zwarte. Dat is logisch, want het is groot en trekt de aandacht. Maar stuur je ogen dan toch weer naar het stukje kleur en laat het verder groeien.
Er komen dan steeds meer barsten in het zwart, eerst klein, maar steeds meer en steeds groter. En op het einde heb je weer een prachtig gekleurd schilderij en is het zwarte hooguit nog een klein hoekje.
Hoe doe je dat in het echte leven? Dat sprankje kleur staat voor de kleine dingen die nog wél lukken. Dingen die een heel klein beetje fijn of normaal voelen. Het hoeft helemaal niet groot te zijn. Denk bijvoorbeeld aan:
- De warmte van je theeglas in je handen voelen.
- Een straaltje zon op je gezicht voelen als je buiten bent.
- Een mooi liedje op de radio dat je even raakt.
Ooit begeleidde ik iemand. Ze vertelde mij dat ze besloten had om iedere dag een stukje te gaan wandelen en tijdens die wandeling een foto te maken van iets moois dat ze tegenkwam. Dat kon een bloem, een vlinder, een mooie steen of een mooi landschap zijn. Zo ging zij op zoek naar dat stukje kleur. En iedere dag liet ze de foto aan haar moeder zien. Daarmee genoot ze nog een tweede keer. Zo kon zij de kleur in het schilderij laten groeien.
Laat de magie ook voor jou werken. Zoek jouw kleine beetje kleur, hoe piepklein het ook is. Blijf ernaar kijken. Geef het de tijd. Stap voor stap verdwijnt het zwart, en komt jouw eigen, prachtige schilderij weer tevoorschijn.