Zoals ik in de metafoor De Vluchtstrook schreef, ben je soms langs de kant van de weg stil komen te staan. Je had alle benzinestations of laadpalen overgeslagen, omdat je per se door moest.
Inmiddels ben je weer op pad en dat gaat eigenlijk weer goed. Maar ook nu zitten er bij jou op de achterbank allerlei mensen die zeggen dat je sneller moet of door moet rijden. Denk aan je partner, je leidinggevende, je kinderen of je ouders, noem maar op.
Toch moet je geregeld even de afslag nemen om te tanken of te laden. Ook al roepen zij nog zo hard dat je door moet rijden, omdat zij anders niet op tijd zijn.
Als je op dat moment toch niet even energie bijtankt, kom je straks met zijn allen wéér op de vluchtstrook te staan. Daar heb je zelf niets aan, maar de mensen die op de achterbank hard aan het roepen zijn ook niet. Als ze écht haast hebben, stappen ze maar in een andere auto.
Jij kunt hen alleen op hun bestemming brengen als je zelf weer voldoende energie hebt. Dat is niet egoïstisch. Dat is juist om hen te helpen. Want op de vluchtstrook kom je echt niet vooruit.